Η επιτυχία της οδοντικής εμφύτευσης εξαρτάται όχι μόνο από την ποιότητα του ίδιου του εμφυτεύματος, αλλά και από τη βιολογική ποιότητα και τον όγκο του οστού που το περιβάλλει. Μετά την απώλεια δοντιών, το φατνιακό οστό ατροφεί επειδή δεν λαμβάνει πλέον φυσιολογική διέγερση, και έρευνες δείχνουν ότι το πλάτος και το ύψος του φατνιακού οστού μπορεί να μειωθούν κατά 40 έως 60 τοις εκατό μετά την εξαγωγή. Η οστική αναγέννηση, γνωστή και ως οστική αύξηση, στοχεύει στην αντιστροφή αυτής της διαδικασίας.

Η οστική αύξηση στοχεύει στην αποκατάσταση του χαμένου οστού και στην παροχή επαρκούς στήριξης για ένα εμφύτευμα. Κοινές εφαρμογές περιλαμβάνουν:

• Διατήρηση της θέσης μετά την εξαγωγή, χρησιμοποιώντας υλικό μοσχεύματος για την πρόληψη της ατροφίας του φατνιακού οστού.
• Επιδιόρθωση οστικών ελλειμμάτων μετά από τραύμα ή μόλυνση.
• Περιεμφυτευματικά οστικά ελλείμματα, όπως η οστική απορρόφηση που προκαλείται από περιεμφυτευματίτιδα.
• Κάθετες και οριζόντιες διαδικασίες οστικής αύξησης.

Κατά την επιλογή ενός χειρουργικού σχεδίου, οι κλινικοί γιατροί αξιολογούν τη φύση του ελλείμματος και επιλέγουν ένα κατάλληλο οστικό υποκατάστατο και τεχνική, συμπεριλαμβανομένου του αν θα χρησιμοποιηθεί μεμβράνη φραγμού για την καθοδήγηση της οστικής ανάπτυξης.

Τα υλικά οστικών μοσχευμάτων διαφέρουν σε προέλευση, βιολογική δραστηριότητα και κλινική εφαρμογή. Οι κύριες κατηγορίες συνοψίζονται παρακάτω.

Η οστική αναγέννηση βασίζεται σε τρεις βιολογικούς μηχανισμούς: οστεογένεση , η οποία παρέχει βιώσιμα οστικά κύτταρα; οστεοεπαγωγή , η οποία διεγείρει τη διαφοροποίηση βλαστοκυττάρων· και οστεοαγωγή , η οποία παρέχει σκαλωσιά για την οστική ανάπτυξη. Ένα ιδανικό οστικό υποκατάστατο θα πρέπει να αποδομείται με ρυθμό που ταιριάζει με τον οστικό μεταβολισμό, επιτρέποντας στο νέο οστό να αναπτυχθεί με τάξη και να ενασβεστιωθεί καθώς το υλικό απορροφάται.

Αν και οι τεχνικές οστικής αύξησης είναι καλά εδραιωμένες, δεν είναι κατάλληλες για όλους τους ασθενείς. Οι ακόλουθες καταστάσεις μπορεί να επηρεάσουν τον οστικό μεταβολισμό και θεωρούνται σχετικές αντενδείξεις:

• Μη καλά ελεγχόμενος διαβήτης.
• Ιστορικό ακτινοθεραπείας κεφαλής και τραχήλου.
• Μακροχρόνια χρήση διφωσφονικών φαρμάκων.

Μια ολοκληρωμένη ιατρική αξιολόγηση είναι προαπαιτούμενο για τη διασφάλιση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας πριν από την πραγματοποίηση τέτοιας χειρουργικής επέμβασης.